donderdag 8 oktober 2020

NPK: Britse vakbonden tegen Israelische Apartheid

In een primeur verbinden Britse vakbonden zich ertoe de Israëlische ‘apartheid’ uit te dagen

Bernard Regan

Mondoweiss / 7 oktober 2020

Een motie van het Britse Vakbondscongres waarin de leden 
worden aangespoord “zich aan te sluiten bij de internationale 
campagne om de annexatie te stoppen en de apartheid te 
beëindigen” zou vakbonden over de hele wereld kunnen aanmoedigen
om een ​​belangrijke rol te spelen in de internationale 
Palestijnse solidariteitsbeweging, net als tegen de 
apartheid in Zuid-Afrika.

Op 15 september keurde het jaarlijkse congres van het 
Vakbondscongres (TUC), dat bijna 6 miljoen leden in het 
VK vertegenwoordigde, een motie goed waarin zijn solidariteit
met de strijd van het Palestijnse volk voor het recht op 
zelfbeschikking werd bevestigd, waarbij de bezetting en 
de expansiepolitiek van de Israelische regering werden 
veroordeeld. 
........................ 
Verder

 https://palestina-komitee.nl/in-a-first-british-trade-unions-commit-to-challenging-israeli-apartheid-2/

 

vrijdag 18 september 2020

PAX: Nederland laat bedrijven ongemoeid die in Palestina internationaal recht schenden

Nederland laat bedrijven ongemoeid die in Palestina internationaal recht schenden

16-09-2020

Al sinds februari van dit jaar is duidelijk welke bedrijven betrokken zijn bij economische activiteiten in illegale Israëlische nederzettingen in bezet Palestijns gebied. Op een lijst van de VN staan vier Nederlandse bedrijven. Maar tot nu toe onderneemt de Nederlandse overheid geen actie.

De VN Hoge Commissaris voor de Mensenrechten publiceerde in februari de langverwachte lijst van bedrijven die meedoen aan de nederzettingeneconomie, het geheel van Israëlische en internationale economische activiteiten in de nederzettingen in bezet Palestijns gebied, is strijdig met internationaal recht en houdt de grove mensenrechtenschendingen die onderdeel zijn van de bezetting alsook de uitbreiding van de illegale nederzettingen in stand. Het beeld is somber. Er wordt niet alleen handelgedreven met illegale nederzettingen, er wordt ook gebouwd op bezet Palestijns land. Tevens zijn Israëlische en buitenlandse bedrijven betrokken bij schendingen van oorlogsrecht, waaronder landonteigeningen en exploitatie van Palestijnse grondstoffen. De militaire bezetting wordt gekenmerkt door wrede handhaving van draconische beperkingen, die ieder aspect van het leven van Palestijnen beheersen. De VN-lijst verschaft inzicht in de vraag, welke bedrijven precies betrokken zijn bij de nederzettingeneconomie. Sinds 2016, toen VN Hoge Commissaris voor de Mensenrechten de opdracht kreeg de lijst op te stellen, tot het moment van verschijnen in februari dit jaar, is er door staten en bedrijven gelobbyd om publicatie tégen te houden. Amnesty International heeft dat proces in detail beschreven.

Nederlandse bedrijven betrokken bij nederzettingen

Er staan vier Nederlandse bedrijven op de lijst van 122 bedrijven: Tahal Group International B.V., Kardan N.V., Altice Europe N.V. en Booking.com. Behalve Booking.com zijn het in feite Israëlische bedrijven, die gevestigd zijn in Nederland, waar ze kunnen profiteren van Nederlandse (belasting)voordelen.  Zij hebben hier dus verantwoording af te leggen voor de gevolgen van hun bedrijfsactiviteiten in Nederland en elders. Het zijn geen kleine jongens. Kardan N.V. is een investeringsmaatschappij die in 2019 65 miljoen euro omzet maakte. Ontwikkelaar van infrastructuur Tahal Group International B.V., draaide in datzelfde jaar 153 miljoen euro omzet. Altice Group N.V. is een telecom- en kabelbedrijf dat in 2019 440 miljoen euro winst boekte.

De vermoorde onschuld

Ondergetekende organisaties schreven de vier Nederlandse bedrijven aan en wezen hen onder andere op hun vermelding op de VN-lijst. Alleen Kardan N.V. reageerde: “We are not familiar with the specific information included in the database. […]  All the projects relate to providing clean water, such as waste water treatment plants, and water supply to residents. As such, the projects of Tahal are sustainable and humanitarian in essence as they aim to provide a basic necessity which is clean water.”

De realiteit? Tahal, gecontracteerd door Israëlisch staatsbedrijf Mekorot, is betrokken bij het onttrekken van water aan bezet Palestijns gebied ten behoeve van Israël en Israëlische kolonisten in de illegale nederzettingen. Booking.com gaat onverdroten door met het verhuren van accommodaties in nederzettingen op bezet Palestijns land. 

Lippendienst

Treedt de Nederlandse overheid op? In reactie op Kamervragen over de VN-lijst geven ministers Kaag en Blok keurig het regeringsstandpunt weer: Israëlische nederzettingen in bezet gebied zijn strijdig met internationaal recht. Bedrijfsactiviteiten die bijdragen aan het ontwikkelen of bestendigen van de nederzettingen zijn ‘onwenselijk’ en economische relaties met bedrijven in nederzettingen worden ‘ontmoedigd’. De eigen verantwoordelijkheid van bedrijven wordt benadrukt en actie van regeringswege blijft uit.

Wat kan Nederland wèl doen?

De Nederlandse overheid heeft mogelijkheden te over om bedrijven op het juiste pad te krijgen: eisen dat de bedrijven waarbij het inkoopt mensenrechten respecteren en transparant zijn over de invulling van hun verantwoordelijkheden; elke vorm van steunmaatregelen, belastingvoordelen en dienstverlening afhankelijk maken van naleving van mensenrechtenverplichtingen. Daarnaast zou het Openbaar Ministerie onderzoek kunnen instellen naar de betrokkenheid van de Nederlandse bedrijven bij schendingen van internationaal strafrecht in de nederzettingen.

Palestina als voorbeeld

De VN-lijst is bovendien een blauwdruk voor andere conflictgebieden waar bedrijven de fout in gaan. Wat voor Israël geldt, geldt bijvoorbeeld ook voor Rusland, inzake de Krim, en in andere situaties van bezetting en oorlog. In een context van voortdurende straffeloosheid kan een lijst van medeplichtige bedrijven namen en shamen een effectief middel blijken in de strijd om een einde te maken aan de bezettingseconomie en de mensenrechtenschendingen die daarmee onlosmakelijk verbonden zijn.

In het licht van de Israëlische plannen om meer delen van de bezette Westelijke Jordaanoever te annexeren en de voortdurende mensenrechtencrisis in de bezette gebieden, zijn woorden niet genoeg. De Nederlandse overheid heeft de verantwoordelijkheid om naleving van internationaal recht te bevorderen. Regering, zet nu eens de middelen in om de mooie principes met betrekking tot mensenrechten en bedrijfsleven echt af te dwingen, papieren werkelijkheden zijn er al genoeg.

---

Dit artikel verscheen in ingekorte vorm in de Volkskrant.
Door: Pauline Overeem en Lydia de Leeuw, onderzoekers bij SOMO
Namens: PAX, SOMO, Amnesty International – Nederland, Een Ander Joods Geluid (EAJG), The Rights Forum

https://www.paxvoorvrede.nl/actueel/nieuwsberichten/nederland-laat-bedrijven-ongemoeid-die-in-palestina-internationaal-recht-schenden

maandag 7 september 2020

PLANT EEN OLIJFBOOM

Stichting Plant een Olijfboom staat voor rechtvaardige vrede in Palestina en Israël met gelijkwaardigheid voor alle burgers, inclusief Palestijnse vluchtelingen.

Zie verder op www.planteenolijfboom.nl of eenvoudiger: klik op de olijfboom-cartoon rechts op de pagina.

 

zaterdag 8 augustus 2020

RightsForum: "Knesset stemt tegen opnemen gelijkheid burgers in Basiswet"



"Knesset stemt tegen opnemen gelijkheid burgers in Basiswet"


De Knesset, het Israëlische parlement, heeft op 29 juli een amendement op de wet op de joodse natiestaat verworpen. Door middel van dit amendement zou de gelijkheid van alle burgers moeten worden gegarandeerd.

De wet op de joodse natiestaat, die als ‘basiswet’ grondwettelijke status geniet, definieert niet-joden als tweederangsburgers in de marge van een exclusieve ‘joodse staat’. Blauw en Wit, de partij van Benny Gantz, had tijdens tijdens de verkiezingscampagne beloofd de wet te wijzigen om gelijkheid voor alle burgers te garanderen, maar onthield zich van stemming.

Ook de Arabische leden van de Knesset, die samen de Verenigde Lijst vormen, onthielden zich van stemming. In een verklaring maakte de Verenigde Lijst duidelijk waarom: ‘Het wetsvoorstel bevat zeer weinig wijzigingen die niet ingaan op de racistische essentie [van de wet op de joodse natiestaat] die het bestaan van de Palestijnen en de Arabische minderheid in Israël ontkent. De amendementen herhalen […] de minderwaardigheid van de Arabieren en hun taal.’ Overigens zou het amendement ook met steun van de Verenigde Lijst te weinig stemmen hebben gekregen in de Knesset."

Zie ondermeer in
https://rightsforum.org/nieuws/israel-palestina-in-het-kort-4-augustus/
 

 

donderdag 9 juli 2020

9-7-2005 - 9-7-2020 // Wat betekent vijftien jaar BDS



Fifteen years of BDS has united all Palestinians and their supporters


Asa Winstanley

Middle East Monitor  /  July 9, 2020

Today marks 15 years since the official foundation of the Boycott, Divestment and Sanctions (BDS) movement in Palestine. The movement against Israeli apartheid has a long history and deep roots, but it was on 9 July 2005 that it was established formally with the publication of the “Palestinian Civil Society Call for BDS”.

Endorsed by essentially all of Palestinian civil society – unions, political parties, professional associations, women’s groups, human rights organisations and religious and cultural associations – the document called for a global BDS movement against Israeli’s violations of Palestinian rights. It is modelled on the successful movement to boycott apartheid South Africa, and is entirely peaceful.
The document is a key part of the history of the Palestinian liberation struggle. It is most notable for its clarity and principles, for making a set of three clear demands and for its unifying effect on the Palestinian body politic.

“Fifty seven years after the state of Israel was built mainly on land ethnically cleansed of its Palestinian owners,” it stated, “a majority of Palestinians are refugees, most of whom are stateless. Moreover, Israel’s entrenched system of racial discrimination against its own Arab-Palestinian citizens remains intact.”

In this way, BDS raised global consciousness of the fact that the Palestinians are, and have been since 1948, a diasporic people.

The settler-colonial Zionist movement’s expulsion of about 800,000 Palestinians in and around 1948 marked a stark break in Palestinian history. The expulsion and dispersion of the Palestinian people endures to this day, maintained by the racist state of Israel and its apartheid regime.

Despite their legitimate right to do so, the refugees expelled by Zionist militias since 1947 have never been allowed to return. This is the central fact, and the core injustice, which the Palestinian liberation struggle seeks to end.

Meanwhile, the Palestinians are divided physically between three broad constituent groups: the Palestinian citizens of Israel (aka the “Palestinians of ‘48”); those living under Israeli military occupation in the West Bank and Gaza Strip, many of whom are also refugees from their homes in what is now Israel; and other refugees who mostly live beyond the borders of historic Palestine. The first two groups maintain the Palestinian presence within their land — albeit not always their traditional home areas — despite more than a century of Zionist efforts to remove them.
The third group – the diaspora refugees – are the largest section of the Palestinian people. There is some crossover with the three sectors: many Palestinians in the West Bank and most in the Gaza Strip are also registered refugees.

The latest population estimates show that there are 13 million Palestinians in the world today, five million of whom live in the West Bank (including Jerusalem) and the Gaza Strip. This leaves some eight million Palestinians living in the rest of the world (including the two million who live within present-day Israel as second or even third class citizens). The majority of Palestinians in the world today are thus refugees; those expelled from their homes by Zionist militias and the state of Israel since 1947, as well as their descendants.

One of the most successful and insidious tools in the Israeli colonial control kit has been that mainstay of imperialism: divide and rule. In this way, Israel has attempted to impose divisions among the Palestinian body politic in every way conceivable: religious, ethnic, spacial and geographical, cultural and even sexual.

Some of these divisions have been successful, some have been total failures (the attempt to divide Palestine’s Christian population from its Muslim majority, for example) and others have had mixed results. But the genius of the BDS call document was to reunite all of these sectors back into one body politic, aided by the fact that the Palestinians themselves have never accepted such divisions.

The BDS movement, therefore, has raised the consciousness of the world that that Palestinians are one people.

Too often during the era of the Oslo Accords, the phrase “the Palestinians” referred only to those within the West Bank and the Gaza Strip, an important sector no doubt, but a minority of the overall population. Thus, for example, only those in the occupied Palestinian territories were allowed to vote in elections for the Palestinian Legislative Council and for the Palestinian Authority presidency.

The BDS efforts in this respect began in the preamble from which I quoted earlier. It was, though, embodied more than anything in the three demands of the BDS movement. These are key, because for any political campaign to succeed, it must have concrete principles. Moreover, for any boycott to win, it must not be open ended; it must have a goal in sight. The three demands of the BDS movement on Israel, as enshrined in the BDS document dated 9 July 2005, are:
  • An end to the occupation (including Israeli occupation of other Arab lands, such as the Golan Heights);
  • Full equality for everyone between the Jordan River and the Mediterranean Sea; and
  • The realisation of the right of Palestinian refugees to return in line with UN resolution 194.
The first primarily addresses the rights denied to Palestinians in the West Bank and Gaza Strip; the second concerns the rights denied to Palestinian citizens of Israel; and the third addresses those at the core of the matter: the Palestinian refugees. More than anything, these demands by the BDS movement unite the three main groups of Palestinians as noted above.

Over the course of the 15 years of the BDS movement, international solidarity with the Palestinian struggle has faced many challenges and many divisions. However, it remains broadly united on these three main points. That has been the achievement of BDS. Above all else, it has been the achievement of the Palestinian people themselves.

As leading Palestinian intellectual Joseph Massad has put it, the Palestinian people have stubbornly refused to capitulate, or to concede that they are a conquered people destined for the dustbin of history: they “have ‘missed every opportunity’ to recognise the right of their oppressors to oppress them.”

Asa Winstanley is an investigative journalist living in London who writes about Palestine and the Middle East

https://palestina-komitee.nl/fifteen-years-of-bds-has-united-all-palestinians-and-their-supporters/

Rightsforum: Belgisch parlement roept op tot maatregelen tegen Israëlische annexatie. Volgt Nederland?

Met overweldigende meerderheid nam het Belgische parlement de oproep aan de eigen regering aan. In onze Tweede Kamer komt dinsdag een vergelijkbare motie in stemming. De Kamerleden staan voor een lakmoesproef: steunen zij de internationale rechtsorde of gedogen zij Israëls illegale annexatie?

 

Verder
https://rightsforum.org/nieuws/belgisch-parlement-roept-op-tot-maatregelen-tegen-israelische-annexatie-volgt-nederland/

woensdag 8 juli 2020

ABVV: Neen aan het annexatieplan van de Israëlische regering

Het plan van de Israëlische regering om delen van de bezette Westelijke Jordaanoever te annexeren is onaanvaardbaar. Het brengt een zware slag toe aan de rechten van de Palestijnen en brengt de vooruitzichten op een tweestatenoplossing in gevaar. De Algemene Centrale – ABVV en ETUN roepen de internationale gemeenschap op om onmiddellijk te reageren. 

Dit plan van Israël is gebaseerd op de zogenaamde 'Deal of the Century' van de Amerikaanse president Trump. Het zal  leiden tot annexatie van grote  stukken Palestijns land waaronder de Jordaanvallei en de illegale nederzettingen.  Deze gebieden eenzijdig tot een deel van Israël uitroepen, is opnieuw een zware schending van VN-resoluties en het internationaal recht.
De Palestijnse bevolking van de Westelijke Jordaanoever leeft nu al meer dan een halve eeuw lang onder een wreed systeem van militaire bezetting. Dat ondermijnt hun rechten, zoals vrijheid van verkeer, waardig  werk en toegang tot  gezondheid, onderwijs, water en andere openbare diensten. 

Onrecht
Het Palestijnse maatschappelijk middenveld roept de internationale gemeenschap op om "doeltreffende maatregelen"  te nemen om annexatie te voorkomen. Ook de vakbonden kunnen een belangrijke rol spelen door campagnes te voeren tegen de medeplichtigheid van bedrijven, van hun regeringen en van de EU,  én door hun leden te overtuigen van dit onrecht.
De Algemene Centrale-ABVV en het Europees Syndicaal Netwerk voor Rechtvaardigheid in Palestina (ETUN), dat zich inzet voor de mensenrechten en vakbondsrechten, dringen er bij de Europese Unie en de nationale regeringen op aan om:
  • Het  associatieakkoord  tussen de EU en Israël op te schorten totdat de Israëlische regering zich houdt aan de mensenrechtenclausules en haar annexatieplan intrekt.
  • De wapenhandel met Israël op te schorten.
  • Alle economische relaties met de illegale nederzettingen stop te zetten en de invoer van producten uit deze nederzettingen te stoppen.
In België stemde het parlement alvast een resolutie tegen de annexatie. Meer info op www.11.be.

Bron
https://www.accg.be/nl/actualiteit/20200630-neen-aan-het-annexatieplan-van-de-israelische-regering/internationale?s=31